بلاروس: Беларусь ،الفبای لاسینکا: Belaruś ؛ (به روسی: Белору́ссия) ، یک سرزمین دور از دریا در اروپای شرقی است، که با کشورهای روسیه، اوکراین، لهستان، لیتوانی، و لتونی هم مرز می‌باشد . پایتخت آن شهر مینسک است، و شهرهای مهم دیگر آن برست، برست، گرودنو، گومل، موگلیف و ویتبسک هستند.

تاریخچه نام

از لحاظ تاریخی، نام این کشور در زبان انگلیسی به " روسیه سفید " اشاره شده است. اما این نام دقیقاً درست نیست؛ ترجمه درست آن عبارت است از:"روتنیای سفید" ناحیه‌ای در اوکراین؛ که این اقدام (نادرست) تا امروز نیز در زبانهای دیگر نیز تداوم یافته است.
نخستین کاربرد شناخته شده از کلمه " روسیه سفید " راجع به بلاروس در اواخر قرن شانزدهم از سوی فردی اروپایی به نام جرومی هورسی صورت گرفت. او این اصطلاح را برای تشریح امپراتوری ایوان آزارنده بکار برد. طی قرن هفدهم، تزارهای روسی از عبارت " روتنیای سفید " استفاده نمودند که تلاش می‌کردند میراث خود را از (سرزمین) همسود لهستان-لیتوانی بگیرند. پس از آن که این همسود فروپاشیده شد، سرزمین‌هایی که هم‌اکنون بلاروس را تشکیل می‌دهند به طور رسمی تحت عنوان " بلاروس " و" بلاروسی " نامیده شدند و این نام‌ها جایگزین نام‌های ممنوعه " لیتوا " و " لیسوینی " بودند و کاربرد آن شدند.

تاریخ

بین قرون ۶ و ۸ ام، آنچه که هم اکنون به نام بلاروس نامیده می‌شود تحت سکونت اسلاوها قرار داشت، که هنوز هم بر آن کشور سیطره دارند. کم‌کم اسلاوهای قدیمی شرق شروع به برقراری ارتباط با ورنجیان‌ها نمودند و کشوری را تحت عنوان روسیه تشکیل دادند، که عمدتاً نواحی اطراف پولاتسک نوین امروزی در بخش شمالی آن کشور در بر می‌گیرد . در قرن ۱۳ ام، این کشور به نحو ناهنجاری تحت تاثیر حمله مغولها قرار گرفت، و نهایتاً بخش‌هایی از روسیه توسط دوک نشین بزرگ لیتوانی بلعیده (تصرف) شد. سرزمین‌های اصلی این دوک نشین شامل نواحی اطراف شهرهای کرناوه ، تراکای ، ویلنیوس ، بودند ، اما خود دوک نشین اغلب در حال نبرد بود و فتوحات مشهوری را علیه مغول‌ها در شرق، ترکها در جنوب و سرداران تیوتونیک در غرب داشتند . تا قرن ۱۵ ام، دوک نشین بزرگ لیتوانی تا بخش عمده‌ای از اروپای باختری، از دریای بالتیک تا دریای سیاه گسترش یافت.

تقسیمات اداری -اجرایی

- تقسيمات کشوری
بلاروس به شش استان ("voblast") تقسیم می‌شود، که شهرهای آن به عنوان مراکز اداری آن نامیده می‌شوند. شهر مینسک، واقع در ایالت مینسک، دارای جایگاه ویژه‌ای از یک زیر مجموعه کشوری است که هیچ یک از این ووبلاست‌ها آن را شامل نمی‌شوند.
تقسیم‌بندی زیر گروهی " ووبلاست " میراث دوره شوروی می‌باشد. ووبلاست‌ها نیز خود به زیرگروه‌هایی به نام " رایون "ها تقسیم می‌شوند. ترجمه رایج این واژه " بخش "ها یا " نواحی" است. مقامات اداری محلی ( " رایسووت " ، "مشاور رایون ") از سوی ساکنین رایون انتخاب می‌شوند؛ و مقامات اجرایی محلی ( "مدیریت رایون ") نیز توسط مسئولان بالاتر اجرایی منسوب می‌گردند. به همین صورت، هر ووبلاستی دارای یک مقام قانونگذار خود ("اوبلزووت ") بوده که از طرف ساکنان آنجا انتخاب می‌شود، و نیز یک مقام اجرایی ( "مدیریت ووبلاست ") که رهبر آن از سوی رئیس جمهور تعیین می‌شود.
(مراکز مدیریتی در داخل پرانتزها قرار گرفته اند.)
1. مینسک (پایتخت)
2. ایالت برست (برست)
3. ایالت گومیل (گومیل)
4. ایالت گرودنا (گرودنا)
5. ایالت ماگیلیوف (ماگیلیوف)
6. ایالت مینسک (مینسک)
7. ایالت ویتبسک (ویتبسک)

جغرافیا

تالاب‌ها، جنگل‌ها و درياچه‌ای در بلاروس
بلاروس یک کشور دور از دریا، نسبتاً پست، و شامل نواحی گسترده‌ای از سرزمین‌های باتلاقی (تالابی) می‌باشد. دریاچه‌ها و رودخانه‌ها این کشور را بریده بریده نموده‌اند.
بزرگ‌ترین منطقه باتلاقی آن پولزیا است که در میان وسیع‌ترین تالاب‌های اروپایی قرار دارد. ۱۱ هزار دریاچه در بلاروس وجود دارد، اما اکثر این دریاچه‌ها کمتر از ۵/۰ کیلومتر مربع (۱۲۴ مایل مربع) وسعت دارند. سه رودخانه اصلی در داخل این کشور جریان دارند، رود نمان، رودخانه پریپیات، و رود دنپر.
بلندترین نقطه بلاروس در جیارژیانسکارا هارا (تپه جیارژیانسکارا) به بلندای ۳۴۵ متر (۱۱۳۲ پا) می‌باشد. آب و هوای آن از زمستان‌های بسیار سرد (دمای متوسط در ژانویه در دامنه‌ای بین ۸- درجه سلسیوس تا ۲- درجه سلسیوس) تا تابستان‌های خنک و بارانی (میانگین دمای ۱۵ درجه سلسیوس تا ۲۰درجه سلسیوس) در نوسان است.
جنگل‌ها ٪۳۴ کل مناظر این کشور را پوشانده اند، و محصولات جنگلی را یکی از پررونق‌ترین منابع طبیعی برای این سرزمین می‌کنند. دیگر منابع طبیعی که می‌توان در بلاروس یافت شامل ذخایر ذغال سنگ نارس، مقادیر اندکی نفت و گاز طبیعی، گرانیت، دولومیت، سنگ آهک، خاک رسوبی (آهک دار)، گل سفید، ماسه، شن و خاک رس می‌شود.
در حدود یک پنجم این سرزمین، بیشتر در ایالات جنوب خاوری و هومیل و ماهیلیو هنوز تحت تاثیر انفجار سال ۱۹۸۶ درفاجعه نیروگاه هسته‌ای چرنوبیل، اوکراین قرار دارد. با این که مقدار پرتوافکنی از زمان فاجعه تاکنون (تا یک درصد) کاهش یافته، بیشتر این ناحیه به عنوان نواحی غیر قابل سکونت درنظر گرفته شده است.

اقتصاد

واحد پول ملی ،(BYB/BYR) تنزل اسکناس 2000روبلی به 500 روبل بلاروس
نظام اقتصادی تا حدود ٪۸۰ تحت کنترل دولت قرار دارد، و از زمان اتحاد شوروی تاکنون چنین بوده است. این کشور از لحاظ اقتصادی نسبتاً با ثبات است، اما تا حدود زیادی در تامین مواد خام به متحد نزدیک خود روسیه وابسته است. صنعت و کشاورزی عمدتاً در دست دولت قرار دارد. بنابراین بلاروس یکی از معدودترین بازمانده‌های اقتصادهای ملی با سرمایه گذاری دولتی می‌باشد. کشاورزی تحت کنترل کشت اشتراکی با زیربخش‌های عمده کشت سیب زمینی و پرورش دام است.

جمعیت‌شناسی

اکثریت جمعیت بلاروس، بلاروس‌های بومی هستند که ٪۲/۸۱ کل جمعیت ۱۰۲۹۳۰۱۱ نفری این کشور را تشکیل می‌دهند. روس‌ها دومین گروه پرجمعیت این کشور با حدود ٪۴/۱۱ از ترکیب جمعیتی این کشور می‌باشند. افراد لهستانی و اوکراینی به ترتیب بالغ بر ٪۹/۳ و ٪۴/۲ جمعیت آن را شامل می‌شوند. زبان‌های رایج در بلاروس عبارت‌اند از روسی و زبلاروسی که هر دو زبان‌های رسمی بلاروس هستند.

فرهنگ

تاریخچه لباس سنتی بلاروس به زمان روسیه کییفی بر می‌گردد و در طول زمان تحت تاثیر فرهنگ‌های همسایه : لهستانی‌ها، لیتوانیایی‌ها، تویان‌ها، روس‌ها و دیگر کشورهای اروپایی قرار گرفته است. گذشته از ریشه‌های غالب روتنیایی (در اوکراین)، سبک آشپزی بلاروسی بسیار به لیتوانیایی نزدیک می‌باشد. برخی اوقات آن را تاحدودی نسبت به همسایگان بانفوذ خود از غنا و تاثیر کمتری برخوردار است. اما، در واقع این می‌تواند حاصل نبود کلی هویت ملی باشد که هنوز به عقب نگهداشتن کشور از توسعه ادامه داده و نیز سبب افت وجود سنت‌های آشپزی در ۱۰۰سال گذشته شده است.
جنبه‌های خاص فرهنگ بلاروس به دلیل روسی شدن آن، در طول زمان از دست رفته است.

کشورهای همسایه
• شمال باختری:لیتوانی
• شمال:لیتوانی؛روسیه
• شمال شرقی:
• باختر:لهستان
• مرکز:بلاروس
• خاور:روسیه
• جنوب غرب:
• جنوب:اوکراین